آرمان همدلی: در هزاره ای که گذر زمان ، نه به سال،که به لحظه سنجیده می شود وجهان در گرداب دگرگونی بی سابقه دست وپنجه نرم می کند سپهر رسانه ای جهان با تحولات فناوری اطلاعات وارتباطی خود،ارتباط از راه دور را به ارتباطات نزدیک تبدیل کرده است ودر کسری از ثانیه پیام با در نوردیدن مرزهای جغرافیایی نشروبازنشر می شود.

ارتباطات که بنا به نظر جامع دانشمندان سنگ بناءوپایه اولیه تمدن بشری است همه جایی وهمه مکانی شده است.
بشر در گردونه ارتباطات بدنبال معنای مطلوب زندگی است،ارتباطات صحیح وکاربردی حال خوب را برای افراد ‌سازمان ها رقم می زند
این را نباید از یاد ببریم که نهادها ‌وسازمان ها را افرادمی سازند وارتباط بین آنها تشکیل دهنده سازمان است، ‌افراد به عنوان سرمایه انسانی ‌بالاترین دارایی هرسازمان اگر روابط خوبی با خالق خود،خانواده خود وخانواده سازمانشان (درون وبرون سازمانی)برقرار نمایند ،سلامت ساختارها،بهبود کارکرد ها،بقا وتوسعه سازمان خودرا رقم خواهند زد
واین را هم نباید فراموش کنیم که بشریت امروز با سرعتی سرسام آور جامعه دانشی ،‌اطلاعاتی را پشت سر می گذارد وبه جامعه مجازی می رسد.
ارتباطات در جامعه مجازی تحریف وتخریب شده است ودر چنین جامعه ای ارتباط مجازی جایگزین ارتباط انسانی می شود
‌فراگیری ارتباط مجازی بر زندگی بشر،مطرح کردن مفهومی بنام انسان مجازی را دور از ذهن نمی سازد.
سازمان ها نیز با بهره گیری از رسانه های فرا مدرن به توسعه ارتباطات الکترونیکی و مجازی با بکارگیری انسان های مجازی در سطح درون وبرون سازمانی وهمچنین با مخاطبان وذینفعان خود می پردازند وبا مجازی شدن سازمان ها،روابط عمومی مجازی شکل می گیرد
بامجازی شدن روابط عمومی وکمرنگ شدن گفتگو وارتباط چهره به چهره بین انسان ها،به کمرنگ شدن احساس انسانی بودن ارتباطات خواهد انجامید ‌واعتبار انسان به عنوان عضو برجسته حیات اجتماعی از رونق خواهد افتاد .
با کمرنگ شدن اعتبار انسانی در سازمان،سازمان وبه تبع آن روابط عمومی آن سازمان معنای واقعی خود را از دست می دهد
با بی معنا شدن روابط عمومی،نخستین خاکریز در مواجهه با جامعه انسانی فرو می ریزد ورویکرد روابط عمومی از نظر اخلاقی زیر سئوال می رود وارتباط وپیام های آنان اغراق آمیز وگاها فاقد حقیقت می گردد
ادوارد برنیز پدر روابط عمومی از این دوران به عنوان دوران توهین به مردم یاد کرده است
اوبر حقیقت ودقت تاکید کرده ‌معتقد است: عامه آگاه بهترین پناهگاه جامعه در برابر بحران های اجتماعی است.
در روزهایی که مهم‌ترین نیاز جامعه احیای امیدوترمیم سرمایه اجتماعی است وجامعه نیازمند همبستگی،اخلاق عمومی،جامعه مدنی،اعتماد اجتماعی وارتباطات علمی است
مسئولیت بسیار سنگینی بر دوش همه روابط عمومی ها قراردارد
روابط عمومی در کنار رسالت سازمانی خود،به عنوان کنشگران ارتباطی جامعه نیازمند بازنگری در حوزه وظایف خویش است
همانطور که گاندی متذکر می شود: روابط عمومی یکی از موارد روان سازی دموکراسی در جامعه است وفرآیند های دولتی وصنعتی بطور فزاینده پیچیده می شود ،به کمک روابط عمومی این فرآیندها برای مردم قابل درک می شوند وآنها راقادر می سازد که در مورد شکل گیری خط و مشی هاوسیاست ها تاثیر گذار باشند.
رفع خلاء های ارتباطی میان مردم ومسئولان توسط روابط عمومی ها، فرصت نزدیک تر ساختن سازمان ها ونهادها به یکدیگر،چشم اندازی برای کاهش تنش ها درجامعه ایجاد می کند
توسعه سجایای انسانی در محیط پیرامونی با تکیه بر حرمت ‌وانسانیت انسان توسط روابط عمومی ها می تواند ضمن افزایش امید به آینده،آرامش خاطر وآرامش روانی سازمان هایی که در آن شاغل هستند وبطور اعم در جامعه،اخلاقیات لطمه خورده جامعه انسانی رابازسازی کنند.
جای بسی امیدواری است که کارگزاران روابط عمومی به عنوان سفیران ومشعل داران اطلاع رسانی وارتباطات سازمان ها با بهره مندی ازتجارب گرانسنگ وپر ارزش خود،خدمت به مردم عزیزمان که همانا عشق ورزیدن به جامعه بشری است را به زیباترین شکل ممکن به منصه ظهور رسانیده وتلاش شان در پاس داشت مقام والای انسان و عامل شکوهمندی جامعه انسانی شود