احمد بایبوردی، فعال محیط زیست، با هشدار نسبت به کاهش چشمگیر بارش‌ها در آذربایجان شرقی، خشک شدن دریاچه ارومیه را یکی از عوامل اصلی این بحران دانست.

بایبوردی در اظهارات خود اعلام کرد که میزان بارش استان تا پنجم اسفند ماه سال زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به میزان ۵۰.۳ میلی‌متر رسیده است که نسبت به سال گذشته ۵۲ درصد و نسبت به میانگین بلندمدت ۶۰ درصد کاهش یافته است. وی تأکید کرد که سال زراعی جاری با کاهش شدید بارش همراه خواهد بود.

این فعال محیط زیست، تغییرات اقلیمی، پدیده‌های جوی مانند لانینا، تخریب منابع طبیعی، و ویژگی‌های جغرافیایی منطقه را از جمله عوامل مؤثر در کاهش بارش‌ها برشمرد. وی همچنین به تأثیر خشک شدن دریاچه ارومیه بر الگوهای بارشی منطقه اشاره کرد و گفت: «خشک شدن دریاچه ارومیه می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر الگوهای بارشی در منطقه، از جمله شهر تبریز داشته باشد. دریاچه‌ها معمولاً به عنوان منبع رطوبت عمل می‌کنند و می‌توانند به ایجاد میکروکلیماهای خاص کمک کنند. با خشک شدن دریاچه ارومیه، رطوبت موجود در هوا کاهش می‌یابد که می‌تواند بر وقوع بارش‌ها اثرگذار باشد.»

بایبوردی با اشاره به ایجاد گودال حرارتی بر روی دریاچه ارومیه، افزود: «بر روی دریاچه ارومیه چاله حرارتی ایجاد و سبب می‌شود دمای هوای آن منطقه افزایش و رطوبت کاهش یابد که موجب افزایش ظرفیت حرارتی و سطح خشکیدگی دریاچه می‌شود.»

این فعال محیط زیست، تمرکز بر کاهش تبخیر و افزایش رطوبت، ایجاد گیاهان شورپسند در اطراف دریاچه، و استفاده از روش‌های نوین مانند لیزر را از جمله راهکارهای پیشنهادی برای مقابله با این بحران دانست. وی تأکید کرد که افزایش بارش تنها راه مؤثر تأثیرگذار در دریاچه است و اقدامات سخت‌افزار و نرم‌افزاری که در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی انجام می‌شود، اهمیت بسزایی دارد.

عوامل مؤثر بر کاهش بارش‌ها:

تغییرات اقلیمی

پدیده‌های جوی (لانینا)

تخریب منابع طبیعی (جنگل‌زدایی، تغییر کاربری زمین، آلودگی)

ویژگی‌های جغرافیایی منطقه (کوهستانی بودن)

خشک شدن دریاچه ارومیه

رشد سریع جمعیت و شهرنشینی

راهکارهای پیشنهادی:

کاهش تبخیر و افزایش رطوبت

ایجاد گیاهان شورپسند در اطراف دریاچه

استفاده از روش‌های نوین (لیزر)

افزایش بارش

انجام اقدامات سخت‌افزار و نرم‌افزاری در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی